Biografia Waltera Suskunda czyli recenzja filmu Suskind!

Witam Państwa!

Ostatnio oglądałem Suskind, biografię Waltera Suskinda. Kim był Walter Suskind? Suskind to był taki drugi Oskar Schindler. Film opowiada o historii pewnego człowiekaży który w nieco inny sposób ratował Żydów. Mianowicie Walter Suskind poszedł na pewną współpracę z nazistami.

Od samego początku film jest jak najbardziej najznamienitszym odzwierciedleniem faktów historycznych. Akcja rozpoczyna się w Amsterdamie, Walter Suskind by móc ratować siebie i rodzinę staje się członkiem rady żydowskiej która w latach wojny jak wiadomo starała się pomagać Żydom. Bohaterowi jak najbardziej udaję się zdobyć zaufanie nazistów. Bohater podejmuję istną walkę z systemem i niejako ją wygrywa dopóki naziści nie odkrywają prawdy….

Film Suskind wywarł na mnie ogromne wrażenie…. i jak najbardziej polecam go każdemu pasjonatowi historii….

Zapraszam Państwa do prześledzenia Trailera filmu Suskind, mam jednocześnie nadzieję iż tym małym fragmentem zachęcę Was do obejrzenia tego jakże poruszającego filmu!

Emanuel Ringelblum- Twórca archiwum Getta warszawskiego

Emanuel Ringelblum urodził się w roku 1900 w Buczaczu był niezwykle zaangażowanym historykiem i pedagogiem oraz twórcą podziemnego archiwum Getta warszawskiego
Emanuel był synem handlarza zbożem miał troje rodzeństwa, matka Emanuela zmarła gdy miał 12 lat.
W momencie wybuchu II wojny światowej przebywał w Szwajcarii na syjonistycznym kongresie. Ringelblum z ramienia organizacji Joint rozpoczął pomoc dla biednych i pokrzywdzonych przez los. Został wraz z rodziną zamknięty w getcie warszawskim, Emanuel bardzo zaangażował się w pracę w Centralnym Komitecie Pomocy który monitorował wszelkie organizacje pomocowe dla narodu żydowskiego. Po za tym był członkiem żydowskiej organizacji bojowej.

Od roku 1939 roku Ringelblum gromadzi sporą ilość na temat życia żydów oraz ich sytuacji w okupowanej Polsce. Wraz z grupą konspirantów pozyskanych w 1940 roku zakłada organizację konspiracyjną Oneg Szabat(tłum. Radość Szabasu) spotkania odbywały się w sobotę. Oneg Szabat skupiało się na gromadzeniu materiałów które dotyczyły głównie życia w getcie warszawskim. Na wieść o nadchodzącej likwidacji getta postanowiono schować dokumenty zgromadzone przez Oneg Szabat przy ulicy Świętojańskiej oraz Nowolipki. Schowano je w metalowych skrzynkach. Emmanuel wraz z rodziną dostał się na aryjską stronę oraz zdołał przeżyć deportację do obozów śmierci zwaną wielką letnią deportacją.Nadszedł koniec lutego 1943 roku i Ringelblum wraz z żoną Judytą oraz swoim jedynym synem uciekają z getta warszawskiego poprzez schron „Krysia” mieszczący się przy ulicy Grójeckiej, w tymże schronie(bunkrze) Ringelblum kontynuuje swoje prace nad archiwum. Niespodziewanie dnia 7 marca roku 1944 schron ten zostaje odkryty przez Gestapo. Wiele na to wskazuje iż Ringelblum został zdekonspirowany przez niejakiego 18 letniego Jana Łakińskiego (później rozstrzelanego niechybnie). Wszyscy „mieszkańcy” bunkra zostali przetransportowani na Pawiak gdzie zostali straszliwie skatowani a szczególnie Ringelblum za przynależność do podziemia i konspiracje przeciwko Niemcom. Źródła historyczne wskazują na to iż parę dni( dwa do trzech dni) po aresztowaniu rodziny Ringelblumów rozstrzelano ją wraz z innymi „mieszkańcami” schronu „Krysia” w ruinach getta warszawskiego w roku 1944.
Materiały z archiwum autorstwa Ringelbluma są cennym źródłem historycznym dotyczącym życia w getcie warszawskim.

Film z uwolnienia więźniów z pewnych obozów

Witam serdecznie Państwa w ten deszczowy wieczór, pewnego razu na fanpage bloga pisałem,że niebawem pojawi się oryginalny film z wyzwolenia jakiegoś obozu. Pytanie do Państwa jaki to obóz, film jest w słabej jakości ale mam nadzieje,że Państwu się uda rozwikłać tą zagadkę, sami Państwo widzicie,że to nie jest wcale łatwe. Więc proszę pisać na maila konzentrazion.lager@gmail.com. Kto wie ten pisze! Kto pierwszy ten lepszy! Nad nagrodą się zastanowimy!

Oryginalny film amerykańskich żołnierzy uwalniających obozy zagłady

70 rocznica powstania w Getcie warszawskim

Dokładnie 70 lat temu dnia 19 kwietnia 1943 roku wybuchło zbrojne powstanie w Getcie warszawskim
Zdaniem wielu ówczesnych historyków było to największe powstanie przeciwko najeźdźcy hitlerowskiemu.
Najważniejszymi postaciami w historii getta byli: Marek Edelman, Mordechaj Anielewicz oraz wielu wielu innych. Zapraszam Państwa na oficjalną stronę Getta warszawskiego by poznać głębiej historię powstania oraz historię ludzi którzy zginęli w służbie wolności. W uroczystościach upamiętniających powstanie w Getcie wzięli między innymi prezydent miasta Warszawy -Hanna Gronkiewicz Waltz oraz Prezydent Rzeczypospolitej polskiej Bronisław Komorowski wraz z premierem Donaldem Tuskiem oraz gośćmi z zagranicy. Zorganizowano w Warszawie akcję żonkil- rozdawano papierowe żonkile na znak jedności z powstańcami.

Myślę drodzy internauci,że należy pamiętać o tym strasznym wydarzeniu jakim było niewątpliwie powstanie w Getcie warszawskim

Krótka relacja z upamiętnienia powstania w getcie:

Przemówienie Hitlera do młodzieży

Hitler w tym przemówieniu posługuje się pokojem, aby przekonać do siebie młodzież i dać jej poczucie bezpieczeństwa w nowym lepszym świecie, w nowej lepszej Rzeszy niemieckiej. Tysiące młodych ludzi, stojących przed Hitlerem i słuchających jego przemówienia nie spodziewało się zapewne, że są szkoleni do przyszłej wojny, do gnębienia podludzi, nie spodziewali się, że do ich psychiki wlewana jest nienawiść, rasizm, przemoc i agresja do obcych ras. Hitler mówił im, to co chcieli usłyszeć, a mianowicie, że są potrzebni, są wręcz niezbędni do dalszego istnienia państwa niemieckiego, tego „lepszego”, czystego państwa niemieckiego. Dzieci, które były tylko dziećmi słyszą nagle, że są bardzo ważni i ważniejsi nawet niż ich dorośli towarzysze, ponieważ właśnie oni mieli panować nad tysiącletnią Rzeszą niemiecką i kontynuować dzieło Hitlera. Są oni z tego zadowoleni, czują, że robią coś potrzebnego, że każdy ich dzień w Hitlerjugend to zdobywanie niezbędnej wiedzy do przyszłego, dorosłego życia. Hitler wyraźnie im powiedział, że muszą wyrobić u siebie posłuszeństwo, ponieważ on sam chce, żeby byli oni posłuszni i spełniali zadania, które im wyznaczono. Musiał mieć on pewność, że po wygranej wojnie władzę po nim przejmie ktoś, kto będzie szczerze nienawidził obce rasy i będzie utrzymywał porządek ustalony przez NSDAP. Do tego miała służyć niemiecka młodzież. Ona nie mogła samodzielnie myśleć, ona miała myśleć według narzuconych im kryteriów.

„Pokłosie”- recenzja filmu Władysława Pasikowskiego

Witam znowu po dość długiej przerwie…. dziś macie Państwo okazję przeczytać moją osobistą recenzję filmu Władysława Pasikowskiego  „Pokłosie” Muszę powiedzieć Państwu,że jestem pod naprawdę bardzo dużym wrażeniem rozmachu z jakim został zrealizowany ten film….
Akcja dzieje się w jednej z polskich wsi w której dochodzi do niewyobrażalnej zbrodni na Żydach. Kalinowie- bracia mieszkający we wsi spróbowali odkryć straszliwą prawdę która będzie straszna, wszystko zaczyna się od od macew  które naziści zostawili by zrobić drogę.
Film jest zdecydowanie dla tych osób które wiedzą o co chodzi i znają kontekst historyczny, akcja filmu jest widoczna od samego początku….. końca Państwu nie zdradzę,ale powiem,że film nie kończy się różowo, tak jak byśmy chcieli, pozycja zdecydowanie dla ludzi o mocnych nerwach, oraz dla tych, bardziej zorientowanych w sytuacji politycznej narodu żydowskiego. Należy tu wziąć pod lupę kontekst wysiedleńczy, oraz kształt stosunków ludności żydowskiej i polskiej we wsiach w okresie okupacji.
Pozycja jak najbardziej godna polecenia , polecam i zapraszam do prześledzenia trailera.

Wiosna 1941/Spring 1941(2008)- recenzja filmu

Clara Planck (56) jest światowej sławy wiolonczelistką mieszkającą na stałe w Kanadzie. Jest rok 1972 i Clara zostaje zaproszona do swojego rodzinnego miasta w Polsce. Ma zagrać koncert inauguracyjny na otwarcie sali koncertowej nazwanej jej imieniem. Przyjeżdża, po trzydziestoletniej nieobecności.

Nigdy dotąd nie zdobyła się na odwagę, żeby odwiedzić rodzinny kraj. Towarzyszy jej córka, dwudziestopięcioletnia Tanya. Podczas tej wizyty Clara na nowo przeżywa wydarzenia z wiosny 1941 kiedy straciła całą rodzinę.

Jak dla mnie wstrząsający film, pokazujący  ogrom tragedii narodu żydowskiego, tragedii której doświadczyli z rąk nazistowskich Niemiec. Są momenty romantyczne, drastyczne, film jest przejmujący do krzty. Pojawiają się akcenty polskie, polskie nazwiska, oraz aktorzy.

Zapraszam Państwa do obejrzenia trailera filmu „Wiosna 1941”

Film jak najbardziej polecam i przepraszam za bardzo długą nieobecność na blogu.

Postaram się Państwu serdecznie udostępnić ten film na blogu w dziale „materiały do pobrania”

Boże narodzenie w obozie Stutthof


Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi
Wszystkim umęczonym nadzieję przynosi
Bo my nadzieją żyjemy, że wolnymi też będziemy.

fragment Kolędy Stutthowskiej napisanej w obozie przez nieznaną więźniarkę.

Życie religijne w obozie
          Religia była niezwykle istotnym elementem życia więźniów obozu Koncentracyjnego Stutthof. W pierwszym okresie funkcjonowania obozu uprawianie praktyk religijnych było zakazane. Pomimo zakazów i grożących za ich złamanie kar, więźniowie czynnie uczestniczyli w życiu religijnym, organizowanym głownie przez uwięzionych w obozie księży. W ten sposób w 1940 roku, podczas Wielkiego Tygodnia, odprawiono potajemnie mszę.
Święta Bożego narodzenia dawały okazję nie tylko do wykonywania praktyk religijnych, ale również do nawiązywania kontaktów miedzy poszczególnymi więźniami, grupami więźniów, często różnej narodowości i wyznania. Różnice te, wobec tragicznego losu uwięzionych, nie miały większego znaczenia.
Wigilia i Boże Narodzenie za drutami
         W wielu spisanych po wojnie relacjach, więźniowie opisują, jak wyglądała Wigilia i Boże Narodzenie w rzeczywistości obozowej. Nam, żyjącym w normalnych warunkach ludziom, trudno zapewne zrozumieć jaka panowała tam wtedy atmosfera i jak ważna dla więźniów była modlitwa i nadzieja na przetrwanie. Niech więc przemówią relacje tych którzy byli bezpośrednimi uczestnikami tamtych wydarzeń:
Ignacy Joachimiak, nr obozowy 5179: „Święta Bożego Narodzenia 1939/1940 spędziliśmy w nastroju strasznego przygnębienia. Jedzenie, które wydano nam na święta, niczym nie różniło się od normalnych racji obozowych. Otrzymaliśmy tylko wodę i brukiew. Te trzy dni świąt były wolne od pracy w obozie. Próbowaliśmy śpiewać kolędy, ustawiliśmy jakąś choinkę. Przyszło trzech esesmanów i zapytali, czy nie umiemy śpiewać po niemiecku. Kazali nam śpiewać >. Zaśpiewaliśmy. Byli zadowoleni i zostawili nas w spokoju”.
Władysław Gębik: „Sam dzień wigilijny minął względnie spokojnie, przy bezmyślnej, jak zwykle, pracy – przenoszeniu belek i piasku z miejsca na miejsce i przy akompaniamencie spadających nieoczekiwanie esesmańskich razów i wymyślań. Najtrudniejsza była dopiero noc. W milczeniu kładliśmy się spać, zamyśleni, osowiali, jakby lękając się głośnego przypomnienia, że to przecież Wigilia. Tylko głębokie westchnienia wypełniające pustkę po wygaszonych światłach świadczyły, że sen nie kleił się do powiek… …W smutku i ciszy wypełnia się mrok karnej izby niespokojnym milczeniem, które zaczyna ciążyć nam coraz bardziej. Nie odmawiamy nawet wieczornej modlitwy.  – Hej bracia, czy śpicie? – odzywam się szeptem słowami kolędy. Poruszyli się na barłogach. Nikt przecież nie spał. Nie mógł spać. – Podobnie jak my, cały nasz kraj pogrążony jest dziś w smutku i -żałobie. Ale to nie powód do rozpaczy. Pozwólcie więc kochani, że powiem parę słów. Szczęśliwi możemy być, że żyjemy. Kiedy my żyjemy, Polska żyje… …Wierzę głęboko, że przetrwamy wszystko, zniesiemy jeszcze większe cierpienia i wrócimy do Ojczyzny wolnej i zwycięskiej. W tej chwili łamiąc się z wami symbolicznym opłatkiem, życzę wam bracia, i sobie, abyśmy następną wigilię obchodzili już w wolnej Polsce”.  
Jan Jarzembowski, więzień nr 17498: „A najgorzej było w Wigilię Bożego Narodzenia 1942 roku. Smutniejszej w życiu swym Wigilii nie przeżywałem. Zbóje (z załogi SS nie było nikogo) kazali na prowizorycznej choince zapalić światła. Arcyzbój Zielonka coś tam do nas powiedział. Siedzieliśmy po szesnastu przy podłużnych, koszarowych stołach, wstaliśmy żeby zaśpiewać >. Potężnie, po całym bloku, a może i po całym Starym Obozie, zadźwięczało echo pięknej pieśni. Wtem – o dziwo – będący tuż obok samej choinki zbóje, jeden po drugim siadali obok swego stolika i chowając głowy w ręce, głośno zaczęli zanosić się płaczem. Płakał morderca śp. Paszkowskiego – Höltzer, płakał krwiożerczy Merkel i nie zapanował także nad sobą Zielonka, późniejszy > i morderca co najmniej pół tysiąca więźniów. Po całej sali momentalnie rozeszło się: zbóje płaczą!, zbóje płaczą! Tej pierwszej zwrotki nie dokończyliśmy… Większość z miejsca zalała się łzami, innych ogarnęło to samo po wymienionym uścisku z kolegami”.  
Wacław Mitura, więzień nr 3836: „Święta Bożego Narodzenia 1944 roku obchodzone były przez więźniów uroczyście. Czuło się jakby lekki powiew wolności. Na kilka dni przed świętami przywieźli do Stutthofu paczki nadesłane od rodzin. Szczęśliwi, którzy je dostali… W bloku B więźniowie ubrali choinkę. Była uboga, ale była… Podczas wieczerzy wigilijnej zebrano od paczkowiczów wiktuały i obdarzono nimi najbiedniejszych, przeważnie Rosjan. Następnie łamaliśmy się przysłanym z wolności opłatkiem, również z przedstawicielami innych narodowości. W wielu językach wygłaszano przemówienia, w których podkreślano, że obecne święta są ostatnimi w obozie. Więźniowie, bez względu na narodowość czy wyznanie, uściskali się wzajemnie, życząc sobie szybkiej wolności. Nie było chyba nikogo, komu łza nie spłynęła po policzkach”.

Za www.stutthof.pl

5 lat Kacetu Stanisława Grzesiuka-wspomnienia oraz historia życia piórem spisana!

Witam bardzo serdecznie po jakże długiej przerwie w pisaniu…. ostatnio miałem zaszczyt przeczytać książkę Stanisława Grzesiuka, polskiego piewcy folkloru czerniakowskiego, ateisty, pisarza, więźnia aż trzech obozów koncentracyjnych: Dachau, Gusen, Mauthausen.

Stanisław Grzesiuk

za:www.wikipedia.org

Jest to książka opisująca 5 lat które autor przeżył w obozach, Grzesiuk barwnie opisuje swoje lata spędzone w obozach, w pozycji „5 lat kacetu” jest coś niesamowitego, ten humor autora, pomimo sytuacji w której się znalazł. Jak się okaże później, Stanisław Grzesiuk zjedna sobie wielu ludzi do siebie. W książce Stanisława Grzesiuka ukazana jest” recepta” na przeżycie obozów koncentracyjnych, tą receptą są:spryt autora, pomoc kolegom, humor(czasami aż za bardzo) oraz co najważniejsze i najistotniejsze czynny,ale według mnie mocny opór autora wobec kapów i SS-manów obozowych. Więcej nic nie napiszę o książce. Trzeba ją koniecznie w 100% przeczytać!!!!

Grób Stanisława Grzesiuka na wojskowych Powązkach ( za:www.wikipedia.org)

Cytaty Stanisława Grzesiuka( z książki „5 lat kacetu”)(za:
http://pl.wikiquote.org)
 Stanisław Grzesiuk -bohater czy szaleniec? dyskusja internautów

Książkę znajdziecie w antykwariatach i bibliotekach!

Książkę z czystym sumieniem polecam!!!

„Obrazy z fabryki śmierci” recenzja dokumentu

Witam Państwa serdecznie, z pewnością czekaliście na moją recenzję filmu dokumentalnego „Obrazy z fabryk śmierci”. Przepraszam jednocześnie że tak późno ją zamieszczam.

Więc…o

Film pod tytułem „Obrazy z fabryk śmierci” jest wstrząsający dokument pokazujący, przelane na papier obrazy wyryte w pamięci więźniów. Obrazy są bardzo sugestywne, w filmie pojawia się także komentarz dyrektora Państwowego Muzeum w Oświęcimiu Pana Piotra Cywińskiego, komentarz ten pozwala domniemywać co czuli więźniowie, przelewając swoje wspomnienia, odczucia na papier. Film ten to także wspomnienia byłych więźniów obozu w Oświęcimiu. Film do pobrania na blogu w etykiecie ” Materiały do pobrania”

Recenzja filmu „Jeniec:Tak daleko jak nogi poniosą!” !

Film pod tytułem:”Jeniec:tak daleko jak nogi poniosą” oglądałem dawno temu ale nie omieszkam się podzielić wrażeniami z tego filmu.

Więc tak… Film opowiada o żołnierzu niemieckim Klemensie Forellu  który zostaje zesłany na syberię, dostaję się do niewoli radzieckiej. Przy wydatnej pomocy hmm nie wiem jak go nazwać „kolegi obozowego” udaję mu się uciec….
Klemens Forelll brnie przez lody Syberii do domu… nie wie jednak jakie przygody go czekają i że droga do domu będzie to bardzo ale to bardzo długa…

Film jest przefantastyczny, od samego początku dzieje się akcja… nie zabraknie w nim także elementów miłosnych

Ja na filmie płakałem, tak pewnie nie uwierzycie ale ja płakałem
Film jak najbardziej godny polecenia.

Zapraszam Państwa do prześledzenia traileru tego filmu:

Film będzie dostępny do pobrania w dziale”Materiały do pobrania”

Oskar Schinder- Bohater narodu żydowskiego

Oskar Schindler niemiecki przedsiębiorca który dla wielu Żydów do dziś jest bohaterem niemalże narodowym, urodzony w roku 1908 w mieście Svitavy(dzisiejsze Czechy początkowo Austro- Węgry) w bogatej rodzinie kupieckiej. Z racji kryzysu ekonomicznego rodzina Schindlerów poniosła wielkie straty w latach 30.Nadchodzi rok 1928 i Oskar żeni się z Emilią Pelzl. Schindler zostaje przedstawicielem handlowym.Za przystąpienie do Abwehry zostaje aresztowany przez władzę czechosłowackie w roku 1938, po aneksji terenów sudeckich przez III Rzeszę zostaje zwolniony z więzienia, wstępuje do NSDAP i jako jeden z wielu przedsiębiorców szuka zysku na terenach okupowanych, za niewielkie fundusze wykupuje fabrykę naczyń emaliowanych, zmienia jej status na niemiecką fabrykę naczyń emaliowanych w której w późniejszym okresie produkuje amunicje.Pomagało mu przy tym.około 1300 pracowników przymusowych, na początku Schindler chronił pracowników dla zysku,lecz po jakimś czasie postanowił roztoczyć nad nimi opiekę, ponieważ twierdził,że krzywdy jakie im Rzesza wyrządza będą później wykorzystane w sądach i będą podstawą do roszczeń. W roku 1942 zlikwidowano getto krakowskie,dzięki umiejętnościom negocjacyjnym oraz daniu łapówek Schindler przetransportował 900 żydów z obozu w Płaszowie(po likwidacji getta krakowskiego, wszyscy Żydzi mieszkający w getcie krakowskim mieli zostać przetransportowani do Płaszowa. Oskar przetransportował ich do podobozu przy fabryce, w końcowym etapie wojny Schindlerowi udało się przenieść około 1200 pracowników do fabryki Brunitz(dzisiejsze Czechy) gdy zaś transport został skierowany do Auschwitz Birkenau zdołał ich wydostać z obozu zagłady. Brunnitz doczekało wyzwolenia już w maju 1945 roku.

Życie Oskara Schindlera po wojnie
Wojna zbliżała się ku końcowi i Schindler postanowił wyemigrować do Argentyny lecz w 1958 roku wraca do Niemiec gdzie ima się różnych zawodów, lecz wszystko to przebiega bez jakiegokolwiek planu i powodzenia. W tym też okresie udawał się co jakiś czas do Izraela gdzie chętnie spotykał się ze swoimi podopiecznymi których uratował przed śmiercią. Zmarł 9 października 1974 roku na skutek niewydolności wątroby w mieście Hildesheim jednakże zgodnie z wolą został pochowany na górze Syjon w Jerozolimie a do dziś czasu do miejsca jego pochówku odbywają się pielgrzymki ku jego czci. Pielgrzymują ci których ocalił. Pielgrzymki te mają niemal charakter boski.
Do pobrania w dziale” Materiały do pobrania” jest film pod tytułem „Lista Schindlera” Można także przeczytać recenzję filmu oraz obejrzeć trailer „Listy Schindlera”

Recenzja filmu „Opór-Defiance!”

Chciałem Państwu serdecznie polecić film pod tytułem Opór-z angielskiego Defiance. Film ten jest stosunkowo nowy bo z 2008 roku.
Oto jego recenzja:

Rok 1941, sytuacja narodu żydowskiego nie jest różowa, zresztą jak podczas całej II wojny światowej. Europa wschodnia, Żydzi padają ofiarą masowych mordów, trzem braciom udaje się schronić w lesie który znają od lat.Bracia są odważni i wieść o ich odwadze rozchodzi się po okolicznych wsiach i wioskach. Są nadzieją dla osób starszych niedołężnych które postanawiają się przyłączyć do ruchu oporu organizowanego przez braci.

Więcej Państwu nie zdradzę, nie było by wtedy sensu oglądać filmu. Powiem tylko iż akcja w filmie jest od samego początku do końca, bywają momenty w których można się wzruszyć. Film jak najbardziej godny polecenia.

Tymczasem zapraszam Państwa do obejrzenia Trailera filmu „Defiance”

Trailer:

Film można pobrać z internetu bądź pobrać z działu „Materiały do pobrania”

Źywe trupy z Auschwitz- istotny dokument Henryka Mandelbauma

Henryk Mandelbaum, ostatni z żyjących członków Sonderkommando Auschwitz opowiada jak funkcjonowała ta jednostka. Od samego początku do samego końca.
Prawdziwy badacz „epoki pieców” nie może pominąć tego dokumentu w swojej kolekcji. Jest to o tyle istotny dokument iż Sonderkommando opisywane było przez ostatniego żyjącego członka tej jednostki obozowej.

Lista Schindlera- recenzja filmu

Witam dziś o tak późnej godzinie chciałbym przytoczyć recenzję filmu „Lista Schindlera” Zaznaczam jednak iż nie jest to moja recenzja i zostanie na końcu recenzji podane źródło.

Film „Lista Schindlera” w reżyserii Stevena Spilberga (Szczęki, Szeregowiec Ryan), powstał na podstawie książki Thomasa Keneallego jednego z najwybitniejszych prozaików Australii, którego powieść pod tym samym tytułem została uznana za niezwykłe osiągnięcie literackie. Akcja filmu toczy się w czasie wybuchu Drugiej Wojny Światowej, gdy Esesmani dokonywali mordu na Żydach. Na tym okrutnym i przerażającym tle, ukazane jest życie: żydowskiego księgowego(Ben Kingsley), komendanta z SS (Ralph Fiennes) i samego Schindlera (Liam Neeson), który łatwo pozyskuje względy ówczesnej władzy i obejmuje w Krakowie fabrykę narzędzi, w której zatrudnia Żydów jako tanią siłę roboczą. Jednak w pewnym momencie przechodzi metamorfozę i od wojennego zwycięzcy staje się Sprawiedliwym Wśród Narodów, ratując 1100 Żydów. Powstanie filmu poprzedziły długotrwałe przygotowania i negocjacje z wytwórnią filmową Universal Pictures. Wszystko z tego powodu, że nakręcenie filmu pełnometrażowego w czarno-białych barwach, dość drogiego (25 mln dolarów), o tematyce holokaustu, nie rokowało zbyt wielkiego sukcesu kasowego, a jedynie sukces artystyczny. Spilbergowi jednak ukazanie losu prześladowanych Żydów w kolorze, wydało się nieadekwatne do istniejących materiałów filmowych, oraz rodziło obawy, że to barwy, a nie ludzki los mogą absorbować widza. W końcu jednak Spilberg mógł nakręcić swój upragniony i najbardziej osobisty film. W filmie nie zrezygnowano całkowicie z kolorów, zarówno pierwsza scena jak i ostatnia są nakręcone w kolorze. Zastosowana jest także koloryzacja określonych elementów i motywów obrazu, które nadają filmowi szczególnej dramaturgii (płomienie świec, czerwony płaszczyk). W kluczowej scenie, jednej z najbardziej przejmujących, ukazany jest obraz likwidacji getta Żydowskiego, któremu ze wzniesienia przypatruje się Schindler w towarzystwie swej kochanki. W tym całym zamęcie, mężczyzna dostrzega dziewczynkę w czerwonym płaszczyku, która nie rozumiejąc, co się wokół niej dzieje, biegnąc wśród mordowanych, próbuje ukryć się w jednym z domów. Wtedy w Schindlerze coś pękać. Zaczyna dostrzegać zło, którego wcześniej nie widział lub nie chciał widzieć, a które przez cały czas mu towarzyszyło. Widząc ludzki dramat postanawia go zmienić i pomóc tym, którzy tej pomocy potrzebują. Kiedy więc Schindler w scenie ekshumacji wśród ciał pomordowanych zauważa ten sam czerwony płaszczyk, ponosi osobistą porażkę, która jednak motywuje go do wzmożenia sił w celu ratowania „jego” Żydów. Nie mogę nie wspomnieć o zachwycających, a jednocześnie przytłaczających zdjęciach Janusza Kamińskiego i muzyce Johna Williamsa, które w niezwykły sposób uzupełniają dramaturgię rozgrywających się wydarzeń. Ukazane przez Kamińskiego twarze w bliskich i średnich zbliżeniach, w kilka sekund opowiadają całą historię ich życia, muzyka natomiast sprawia, że cierpimy razem z nimi. Obsada aktorska została dobrana znakomicie niemal wszystkie postacie zostały przedstawione tak wyraziście, że na długo pozostaną w pamięci niejednego widza, w mojej na pewno. Mam na myśli Schindlera i jego metamorfozę oraz komendanta SS dla którego zmiana w uczciwego i wrażliwego człowieka była nieosiągalna. O dziwo film okazał się ogromnym sukcesem kasowym, zdobył mnóstwo nagród i wyróżnień z Oskarami włącznie oraz został okrzyknięty Filmem Wszechczasów. Od tego czasu na Spilberga zaczęto patrzeć nieco inaczej. Dotychczasowe genialne dziecko z wybujała fantazją, stało się dojrzałym mężczyzną, potrafiącym z niesłychaną wręcz umiejętnością konstruować błyskotliwe fabuły sprawdzające się niezależnie od tematu. 
Oglądałem wiele razy ten film ale nie sposób do niego nie wrócić.
 Zapraszam do prześledzenia trailera „Listy Schindlera”
Film można obejrzeć on-line bądź pobrać z internetu. Dostępny jest także na blogu w dziale”Materiały do pobrania”
Zapraszam do czytania recenzji i komentowania.