Timothy Snyder -„Czarma ziemia Holokaust jako ostrzeżenie” – mini recenzja

 

Witajcie po dłuższej przerwie, chciałem Wam czytelnicy zrecenzować książkę znakomitego historyka Timothego Snydera  pod tytułem „Czarna ziemia Holocaust jako ostrzeżenie”. Prawdą jest,że jeszcze ją czytam,ale pozwolę sobie już teraz napisać o niej słów kilka.

Autor książki próbuje dociec jak to było możliwe,że jeden człowiek zasiał takie spustoszenie na świecie? Snyder bardzo wręcz filozoficzne opisuje sam początek owego zamieszania. Sięgając po jego książkę,trzeba znać terminologię której autor używa, bez tego moim zdaniem dalej nie ma sensu czytać książki, Snyder pisze językiem niby prostym,ale jednak nieco skomplikowanym, oczywiście niewprawiony czytelnik w tejże tematyce będzie miał nie lada problem z odczytaniem przekazu książki,co wcale nie oznacza,że absolutnie nie powinien po nią sięgać. Autor bardzo celnie syntezuje Hitlera oraz  marszałka Józefa Piłsudskiego, robi takie porównanie.Daje to czytelnikowi pewne porównanie obu postaci.

Więcej Wam nie zdradzę.Nie było by sensu wtedy sięgać po książkę. Powiem na koniec jedno:Warto sięgnąć po tą pozycję.

Serial „Polowanie na Hitlera” spostrzeżenia i moje tezy…

Witajcie internauci po całkiem długiej przerwie, niestety tak mam, jednak mam ogromną nadzieję,że mi wybaczycie.  Notka ta ma na celu ukazanie tez i spostrzeżeń wyciągniętych podczas emisji serialu ” Polowanie na Hitlera” emitowanego w telewizji History.

Oglądając ów serial nasuwa się masa pytań na które niestety nie znajduję rzeczowej, jednoznacznej odpowiedzi, podstawowym jednak zagadnieniem jest czy Hitler na prawdę przeżył wojnę i uciekł z oblężonego Berlina tajemnymi tunelami kierując się na „zapasowe ” lotnisko przy Brandenburger Tor(bramie brandenburskiej), drodzy Państwo, wiele wskazuje,że jednak tak. Pojawia się także ślad duński, mianowicie baza w Hoevig, nasuwa mi się jednak tu kolejne pytanie: mianowicie skoro Hitler uciekł to co stało się z jego ukochaną Evą Braun? Nie ma ani słowa w serialu o Evie. Czyżby zginęła w oblężonym Berlinie? Może jednak nie! Może pojmali ją alianci i coś z nią zrobili. Tylko co ? Nie ma o tym choćby słowa. Mogę się tylko domyślać i snuć tezy, stawiać pytania które i tak pozostaną bez jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony historii, może jednak kiedyś  i one znajdą odpowiedź. Ciekawym aspektem jest także temat willi Bremerów, no i jednym z ważnych tematów jest temat życia elity III Rzeszy choćby takiego Martina Bormana, sekretarza Adolfa Hitlera. Jako pasjonat tego okresu historii to myślę,że jakiejś mniejszej lub większej części udało się osiedlić w Argentynie( przykład schwytanego przez Mossad Eichmanna) i uniknąć sprawiedliwości(Joseph Mengele- utonięcie w oceanie w Brazylii) . Mam nadzieję,że pozostałe przyszłe odcinki tego emocjonującego serialu odpowiedzą choć na część moich pytań. Oglądajcie na kanale History w każdy wtorek o godzinie 22! Polecam!

Matthew Brzezinski-„Armia Izaaka Walka i opór polskich Żydów”

armia-izaaka-walka-i-opor-polskich-zydow-matthew-brzezinski

Z miłą chęcią czytałem książkę Matthew Brzezińskiego „Armia Izaaka Walka i opór polskich Żydów. Losy Izaaka Cukiermana i jego przyjaciół opisane przez autora są przejmujące do granic możliwości, chęć przeżycia bohaterów sprawia,że książkę czyta się z zapartym tchem, barwne opisy Warszawy walczącej z niemieckim okupantem sprawią,że czytelnik przeniesie się w miejsce akcji.

„Zuchwałe akcje sabotażowe,brawurowe ucieczki,szmuglowanie broni,dwa powstania bez szans na zwycięstwo. Ta książka to prawdziwe odkrycie dla polskiego czytelnika” Moim zdaniem jest to jedna z lepszych książek tyczących się Holocaustu jaką przeczytałem.

Biografia Waltera Suskunda czyli recenzja filmu Suskind!

Witam Państwa!

Ostatnio oglądałem Suskind, biografię Waltera Suskinda. Kim był Walter Suskind? Suskind to był taki drugi Oskar Schindler. Film opowiada o historii pewnego człowiekaży który w nieco inny sposób ratował Żydów. Mianowicie Walter Suskind poszedł na pewną współpracę z nazistami.

Od samego początku film jest jak najbardziej najznamienitszym odzwierciedleniem faktów historycznych. Akcja rozpoczyna się w Amsterdamie, Walter Suskind by móc ratować siebie i rodzinę staje się członkiem rady żydowskiej która w latach wojny jak wiadomo starała się pomagać Żydom. Bohaterowi jak najbardziej udaję się zdobyć zaufanie nazistów. Bohater podejmuję istną walkę z systemem i niejako ją wygrywa dopóki naziści nie odkrywają prawdy….

Film Suskind wywarł na mnie ogromne wrażenie…. i jak najbardziej polecam go każdemu pasjonatowi historii….

Zapraszam Państwa do prześledzenia Trailera filmu Suskind, mam jednocześnie nadzieję iż tym małym fragmentem zachęcę Was do obejrzenia tego jakże poruszającego filmu!

Przemówienie Hitlera do młodzieży

Hitler w tym przemówieniu posługuje się pokojem, aby przekonać do siebie młodzież i dać jej poczucie bezpieczeństwa w nowym lepszym świecie, w nowej lepszej Rzeszy niemieckiej. Tysiące młodych ludzi, stojących przed Hitlerem i słuchających jego przemówienia nie spodziewało się zapewne, że są szkoleni do przyszłej wojny, do gnębienia podludzi, nie spodziewali się, że do ich psychiki wlewana jest nienawiść, rasizm, przemoc i agresja do obcych ras. Hitler mówił im, to co chcieli usłyszeć, a mianowicie, że są potrzebni, są wręcz niezbędni do dalszego istnienia państwa niemieckiego, tego „lepszego”, czystego państwa niemieckiego. Dzieci, które były tylko dziećmi słyszą nagle, że są bardzo ważni i ważniejsi nawet niż ich dorośli towarzysze, ponieważ właśnie oni mieli panować nad tysiącletnią Rzeszą niemiecką i kontynuować dzieło Hitlera. Są oni z tego zadowoleni, czują, że robią coś potrzebnego, że każdy ich dzień w Hitlerjugend to zdobywanie niezbędnej wiedzy do przyszłego, dorosłego życia. Hitler wyraźnie im powiedział, że muszą wyrobić u siebie posłuszeństwo, ponieważ on sam chce, żeby byli oni posłuszni i spełniali zadania, które im wyznaczono. Musiał mieć on pewność, że po wygranej wojnie władzę po nim przejmie ktoś, kto będzie szczerze nienawidził obce rasy i będzie utrzymywał porządek ustalony przez NSDAP. Do tego miała służyć niemiecka młodzież. Ona nie mogła samodzielnie myśleć, ona miała myśleć według narzuconych im kryteriów.

Recenzja filmu „Jeniec:Tak daleko jak nogi poniosą!” !

Film pod tytułem:”Jeniec:tak daleko jak nogi poniosą” oglądałem dawno temu ale nie omieszkam się podzielić wrażeniami z tego filmu.

Więc tak… Film opowiada o żołnierzu niemieckim Klemensie Forellu  który zostaje zesłany na syberię, dostaję się do niewoli radzieckiej. Przy wydatnej pomocy hmm nie wiem jak go nazwać „kolegi obozowego” udaję mu się uciec….
Klemens Forelll brnie przez lody Syberii do domu… nie wie jednak jakie przygody go czekają i że droga do domu będzie to bardzo ale to bardzo długa…

Film jest przefantastyczny, od samego początku dzieje się akcja… nie zabraknie w nim także elementów miłosnych

Ja na filmie płakałem, tak pewnie nie uwierzycie ale ja płakałem
Film jak najbardziej godny polecenia.

Zapraszam Państwa do prześledzenia traileru tego filmu:

Film będzie dostępny do pobrania w dziale”Materiały do pobrania”

Oskar Schinder- Bohater narodu żydowskiego

Oskar Schindler niemiecki przedsiębiorca który dla wielu Żydów do dziś jest bohaterem niemalże narodowym, urodzony w roku 1908 w mieście Svitavy(dzisiejsze Czechy początkowo Austro- Węgry) w bogatej rodzinie kupieckiej. Z racji kryzysu ekonomicznego rodzina Schindlerów poniosła wielkie straty w latach 30.Nadchodzi rok 1928 i Oskar żeni się z Emilią Pelzl. Schindler zostaje przedstawicielem handlowym.Za przystąpienie do Abwehry zostaje aresztowany przez władzę czechosłowackie w roku 1938, po aneksji terenów sudeckich przez III Rzeszę zostaje zwolniony z więzienia, wstępuje do NSDAP i jako jeden z wielu przedsiębiorców szuka zysku na terenach okupowanych, za niewielkie fundusze wykupuje fabrykę naczyń emaliowanych, zmienia jej status na niemiecką fabrykę naczyń emaliowanych w której w późniejszym okresie produkuje amunicje.Pomagało mu przy tym.około 1300 pracowników przymusowych, na początku Schindler chronił pracowników dla zysku,lecz po jakimś czasie postanowił roztoczyć nad nimi opiekę, ponieważ twierdził,że krzywdy jakie im Rzesza wyrządza będą później wykorzystane w sądach i będą podstawą do roszczeń. W roku 1942 zlikwidowano getto krakowskie,dzięki umiejętnościom negocjacyjnym oraz daniu łapówek Schindler przetransportował 900 żydów z obozu w Płaszowie(po likwidacji getta krakowskiego, wszyscy Żydzi mieszkający w getcie krakowskim mieli zostać przetransportowani do Płaszowa. Oskar przetransportował ich do podobozu przy fabryce, w końcowym etapie wojny Schindlerowi udało się przenieść około 1200 pracowników do fabryki Brunitz(dzisiejsze Czechy) gdy zaś transport został skierowany do Auschwitz Birkenau zdołał ich wydostać z obozu zagłady. Brunnitz doczekało wyzwolenia już w maju 1945 roku.

Życie Oskara Schindlera po wojnie
Wojna zbliżała się ku końcowi i Schindler postanowił wyemigrować do Argentyny lecz w 1958 roku wraca do Niemiec gdzie ima się różnych zawodów, lecz wszystko to przebiega bez jakiegokolwiek planu i powodzenia. W tym też okresie udawał się co jakiś czas do Izraela gdzie chętnie spotykał się ze swoimi podopiecznymi których uratował przed śmiercią. Zmarł 9 października 1974 roku na skutek niewydolności wątroby w mieście Hildesheim jednakże zgodnie z wolą został pochowany na górze Syjon w Jerozolimie a do dziś czasu do miejsca jego pochówku odbywają się pielgrzymki ku jego czci. Pielgrzymują ci których ocalił. Pielgrzymki te mają niemal charakter boski.
Do pobrania w dziale” Materiały do pobrania” jest film pod tytułem „Lista Schindlera” Można także przeczytać recenzję filmu oraz obejrzeć trailer „Listy Schindlera”

Recenzja filmu „Opór-Defiance!”

Chciałem Państwu serdecznie polecić film pod tytułem Opór-z angielskiego Defiance. Film ten jest stosunkowo nowy bo z 2008 roku.
Oto jego recenzja:

Rok 1941, sytuacja narodu żydowskiego nie jest różowa, zresztą jak podczas całej II wojny światowej. Europa wschodnia, Żydzi padają ofiarą masowych mordów, trzem braciom udaje się schronić w lesie który znają od lat.Bracia są odważni i wieść o ich odwadze rozchodzi się po okolicznych wsiach i wioskach. Są nadzieją dla osób starszych niedołężnych które postanawiają się przyłączyć do ruchu oporu organizowanego przez braci.

Więcej Państwu nie zdradzę, nie było by wtedy sensu oglądać filmu. Powiem tylko iż akcja w filmie jest od samego początku do końca, bywają momenty w których można się wzruszyć. Film jak najbardziej godny polecenia.

Tymczasem zapraszam Państwa do obejrzenia Trailera filmu „Defiance”

Trailer:

Film można pobrać z internetu bądź pobrać z działu „Materiały do pobrania”

Lista Schindlera- recenzja filmu

Witam dziś o tak późnej godzinie chciałbym przytoczyć recenzję filmu „Lista Schindlera” Zaznaczam jednak iż nie jest to moja recenzja i zostanie na końcu recenzji podane źródło.

Film „Lista Schindlera” w reżyserii Stevena Spilberga (Szczęki, Szeregowiec Ryan), powstał na podstawie książki Thomasa Keneallego jednego z najwybitniejszych prozaików Australii, którego powieść pod tym samym tytułem została uznana za niezwykłe osiągnięcie literackie. Akcja filmu toczy się w czasie wybuchu Drugiej Wojny Światowej, gdy Esesmani dokonywali mordu na Żydach. Na tym okrutnym i przerażającym tle, ukazane jest życie: żydowskiego księgowego(Ben Kingsley), komendanta z SS (Ralph Fiennes) i samego Schindlera (Liam Neeson), który łatwo pozyskuje względy ówczesnej władzy i obejmuje w Krakowie fabrykę narzędzi, w której zatrudnia Żydów jako tanią siłę roboczą. Jednak w pewnym momencie przechodzi metamorfozę i od wojennego zwycięzcy staje się Sprawiedliwym Wśród Narodów, ratując 1100 Żydów. Powstanie filmu poprzedziły długotrwałe przygotowania i negocjacje z wytwórnią filmową Universal Pictures. Wszystko z tego powodu, że nakręcenie filmu pełnometrażowego w czarno-białych barwach, dość drogiego (25 mln dolarów), o tematyce holokaustu, nie rokowało zbyt wielkiego sukcesu kasowego, a jedynie sukces artystyczny. Spilbergowi jednak ukazanie losu prześladowanych Żydów w kolorze, wydało się nieadekwatne do istniejących materiałów filmowych, oraz rodziło obawy, że to barwy, a nie ludzki los mogą absorbować widza. W końcu jednak Spilberg mógł nakręcić swój upragniony i najbardziej osobisty film. W filmie nie zrezygnowano całkowicie z kolorów, zarówno pierwsza scena jak i ostatnia są nakręcone w kolorze. Zastosowana jest także koloryzacja określonych elementów i motywów obrazu, które nadają filmowi szczególnej dramaturgii (płomienie świec, czerwony płaszczyk). W kluczowej scenie, jednej z najbardziej przejmujących, ukazany jest obraz likwidacji getta Żydowskiego, któremu ze wzniesienia przypatruje się Schindler w towarzystwie swej kochanki. W tym całym zamęcie, mężczyzna dostrzega dziewczynkę w czerwonym płaszczyku, która nie rozumiejąc, co się wokół niej dzieje, biegnąc wśród mordowanych, próbuje ukryć się w jednym z domów. Wtedy w Schindlerze coś pękać. Zaczyna dostrzegać zło, którego wcześniej nie widział lub nie chciał widzieć, a które przez cały czas mu towarzyszyło. Widząc ludzki dramat postanawia go zmienić i pomóc tym, którzy tej pomocy potrzebują. Kiedy więc Schindler w scenie ekshumacji wśród ciał pomordowanych zauważa ten sam czerwony płaszczyk, ponosi osobistą porażkę, która jednak motywuje go do wzmożenia sił w celu ratowania „jego” Żydów. Nie mogę nie wspomnieć o zachwycających, a jednocześnie przytłaczających zdjęciach Janusza Kamińskiego i muzyce Johna Williamsa, które w niezwykły sposób uzupełniają dramaturgię rozgrywających się wydarzeń. Ukazane przez Kamińskiego twarze w bliskich i średnich zbliżeniach, w kilka sekund opowiadają całą historię ich życia, muzyka natomiast sprawia, że cierpimy razem z nimi. Obsada aktorska została dobrana znakomicie niemal wszystkie postacie zostały przedstawione tak wyraziście, że na długo pozostaną w pamięci niejednego widza, w mojej na pewno. Mam na myśli Schindlera i jego metamorfozę oraz komendanta SS dla którego zmiana w uczciwego i wrażliwego człowieka była nieosiągalna. O dziwo film okazał się ogromnym sukcesem kasowym, zdobył mnóstwo nagród i wyróżnień z Oskarami włącznie oraz został okrzyknięty Filmem Wszechczasów. Od tego czasu na Spilberga zaczęto patrzeć nieco inaczej. Dotychczasowe genialne dziecko z wybujała fantazją, stało się dojrzałym mężczyzną, potrafiącym z niesłychaną wręcz umiejętnością konstruować błyskotliwe fabuły sprawdzające się niezależnie od tematu. 
Oglądałem wiele razy ten film ale nie sposób do niego nie wrócić.
 Zapraszam do prześledzenia trailera „Listy Schindlera”
Film można obejrzeć on-line bądź pobrać z internetu. Dostępny jest także na blogu w dziale”Materiały do pobrania”
Zapraszam do czytania recenzji i komentowania.

Recenzja filmu In love with Adolf Hitler

In love with Adolf Hitler co w dosłownym tłumaczeniu znaczy Miłość do Adolfa Hitlera to film który koniecznie trzeba obejrzeć. Tym razem jest to swoista biografia Evy Braun- kochanki Adolfa Hitlera, film ilustruje 13 lat spędzonych przez Evę Braun u boku dyktatora III Rzeszy
W filmie dostrzec można fakty z życia Adolfa Hitlera które dotychczas nie ujrzały światła dziennego.

Zapraszam do obejrzenia fragmentu In love with Adolf Hitler

Film można obejrzeć w internecie online bądź go pobrać z internetu bądź z bloga!

Hitler eine kariere czyli droga Hitlera do władzy- recenzja filmu dokumentalnego!

Zgodnie z obietnicą złożoną Państwu wczoraj dziś pojawia się recenzja.Zapraszam do zapoznania się z recenzją.

Film dokumentalny pod tytułem Hitler eine Karierre (tu okładka w wersji angielskiej z przyczyn czysto technicznych) jest bardzo dobrze zrealizowanym dokumentem pokazującym lata młodości dyktatora nazistowskich Niemiec, dokument ten jest swoistą biografią Hitlera. Dobitnie został pokazany jego talent demagogiczny. Hitler uważany jest przez niektórych historyków za pedofila, zaznaczone zostanie to w opisywanym dokumencie. Film pokazuje jak Hitler w gwałtowny a zarazem przemyślany sposób, praktycznie bez przemocy doszedł do władzy w nazistowskich Niemczech. Ukazuje się w tym filmie jako bardzo dobry strateg. Szczerze polecam tą pozycję dla każdego kto chce poznać kulisy dojścia do władzy Adolfa Hitlera.

Zapraszam do prześledzenia fragmentu filmu:

Trailer Hitler eine karierre:

Gdzie można obejrzeć film? Film można obejrzeć online bądź ściągać z serwerów typu Rapidshare. Film będzie dostępny także pod etykietą Materiały do pobrania

Recenzja filmu „Eichmann” – Kłamstwa Eichmana, sztuka wyciągania zeznań.

FIlm „Eichmann” z roku 2007 to z rozmachem zrealizowany obraz przedstawiający pobyt Adolfa Eichmanna, jednego z ważniejszych członków elity III Rzeszy w więzieniu. Adolf Eichmann oczekiwał w więzieniu na proces w którym miano go osądzić o ludobójstwo na 5 milionach Żydów, nie ważne czy były by to dzieci,kobiety,starcy, zdrowi ludzie. Film jest zrealizowany na podstawie oryginalnych rękopisów Eichmanna. Zachęcam do oglądania tej pozycji, jak dla mnie jest to bardzo dobrze zrealizowany dokument pokazujący także samą naturę Adolfa Eichmanna.
Film można pobrać z internetu, obejrzeć go on-line, bądź na DVD.

Zapraszam również do zapoznania się z trailerem filmu „Eichmann”
Trailer:

Recenzja filmu „Obława- dziecięcy dramat Francji ogarniętej wojną!

Film pod tytułem „Obława z gwiazdorską obsadą francuskiego kina to zrealizowany z pełnym rozmachem obraz Francji pod rządami Vichy oraz hitlerowskich Niemiec. Ukazane zostały w nim wszelkie aspekty dramatu ludności francuskiej w tamtych czasach. Najbardziej oczywiście skupiono się na kwestii żydowskiej. Pokazane jest w tym filmie dobitnie jak hitlerowcy potrafili być zorganizowani. Dosłownie w każdym calu ukazany jest sposób łapanek, zresztą tak brutalnych jak i cała polityka okupacyjna wobec narodu żydowskiego.

Trailer z filmu „Obława”

Film można znaleźć w internecie lub kupić na DVD bądź obejrzeć w stacji HBO.

Friedrich Wilhelm Ernst Paulus -niemiecki Feldmarszałek III Rzeszy.

Chciałbym Wam przedstawić sylwetkę niemieckiego Feldmarszałka Friedricha Wilhelma Ernsta Paulusa.Zapraszam do lektury jego biografii.

Friedrich Wilhelm Ernst Paulus, ur. 23 września 1890 roku w Breitenau. Już za młodzieńczych lat nazywano go „lordem”. Później, wraz ze szlifami, zyskał przydomek „majora z seksapilem”. Rzeczywiście świetnie się prezentował, aż do przesady dbał o swój wygląd zewnętrzny i nosił się prosto, z godnością. Na oko klasyczny okaz pruskiego junkra. A jednak, wbrew pozorom, Friedrich Paulus wcale nie pochodził z ziemiańskiej, junkierskiej rodziny. Przeciwnie był drobnomieszczaninem z krwi i kości, synem bardzo przeciętnego, mało znaczącego urzędnika. Może to właśnie było przyczyną, że młody Friedrich liczył tylko na siebie.
Friedrich Paulus
Ojciec jego, Ernst Paulus, pełnił obowiązki księgowego i kasjera w gminnym zakładzie poprawczym w Breitenau Gershagen (powiat Melsungen w Hesji), gdzie urodził się Friedrich Paulus. Na życzenie matki, Berty z domu Nettelbeck, synowi w metryce wpisano trzy imiona: Friedrich, Wilhelm, Ernst. Miał też rodzeństwo: brata Ernsta i siostrę Kornelię. Ze swoich niewysokich zarobków stary Paulus utrzymywał 5 osobową rodzinę, żyli w bardzo skromnych warunkach. Mimo trudności finansowych rodzice posłali go do gimnazjum w Kassel, gdzie w 1909 roku otrzymał świadectwo dojrzałości. Był w owym czasie zwyczaj, że na świadectwie maturalnym, w specjalnej rubryce, odnotowywano plany abiturienta na przyszłość. W świadectwie młodego Paulusa figurowała adnotacja: „Zamierza poświęcić się służbie w marynarce”. Marynarka wojenna stanowiła, obok kawalerii, najbardziej elitarną część armii cesarskiej, toteż obowiązywały tam surowe kryteria doboru ekskluzywnej kadry oficerskiej. Młody Paulus uświadomił sobie fakt, że należy do warstwy, która jeśli chce dojść do czegoś w życiu i zająć odpowiednią pozycję społeczną, musi walczyć o nią z uporem. Zapewne tym należy tłumaczyć jego przesadną dbałość o wygląd zewnętrzny, świetnie skrojony, zawsze idealnie czysty i odprasowany mundur. Najwidoczniej, chociaż zewnętrznie, chciał dorównać swym wysoko urodzonym kolegom, a poza tym hołdował starej dewizie: jak cię widzą, tak cię piszą.

Po nieudanych staraniach o przyjęcie do marynarki młody Paulus zdecydował się na studia uniwersyteckie. Zapisał się na wydział prawa na Uniwersytecie Filipa w Marburgu. Uczył się pilnie, dusząc w sobie zamiłowania i ambicje, wiążące się niezmiennie z zawodem żołnierza, z armią. A gdy doszły go słuchy, że wojska lądowe poszukują oficerów, że warunki przyjęcia nie są tam tak surowe, jak w marynarce, zgłosił się do piechoty.

Służbę wojskową rozpoczął w dniu 18.02.1909 r., wstępując ochotniczo do 3 badeńskiego pułku piechoty w Rastatt, na razie skromnie jako podchorąży. Wkrótce awansował na chorążego, potem skierowany został do szkoły wojennej w Emgers, by w sierpniu 1911 roku otrzymać szlify podporucznika. W 1912 r. ożenił się z Eleną Constancją Rosetti-Solescu pochodzącą ze jednego z najznamienitszych rodów rumuńskich. W czasie I wojny światowej służył w Niemieckim Korpusie Alpejskim. Po rewolucji, upadku cesarstwa i ostatecznej klęsce w wojnie, Paulus pozostał zawodowym oficerem. W 1920 r. obejmuje funkcję adiutanta 14 pp w Konstancy. Z tego okresu zachowała się o nim opinia: „Typowy oficer starej szkoły sztabowej, niezwykle uzdolniony pod względem wojskowym. Lubi rozwiązywanie gier i planów wojennych, wykazuje duże zdolności operacyjne. Zanim podejmie decyzję, przemyśla ją długo i starannie. W pracy biurowej jest raczej powolny, ale za to bardzo sumienny i pedantyczny.

Ponadto cechuje go znaczna dbałość o wygląd zewnętrzny, nienaganne maniery, uprzejmość, skromność, doprowadzana czasem do przesady. W stosunku do równych sobie rangą jest koleżeński, w stosunku do podwładnych jest wymagający. Zdrowie – słabe”. Mimo wybitnych zdolności operacyjnych nie przepadał za służbą liniową. Uważał, że najlepiej wypełni nałożone na siebie zadania, studiując mapy, odbierając meldunki i przekazując rozkazy ze swego punktu dowodzenia. Umiał bowiem konstruować trafne plany operacyjne i konsekwentnie wcielać je w życie. W październiku 1922 odkomenderowano Paulusa do Berlina na specjalny kurs dla oficerów sztabu generalnego, zorganizowany przez Ministerstwo Reichswehry. Potem przeszedł jeszcze jeden kurs w Wyższej Szkole Technicznej. Obkuty jak się patrzy, rozpoczął w 1924 r. służbę w Stuttgarcie. Pełnił kolejno funkcję oficera sztabowego, odbył staż w 13 pp, wreszcie w 1929 r. wylądował w charakterze wykładowcy w okręgu Badenia-Wirtembergia.

W okresie międzywojennym dowodził jednostką eksperymentalną zajmującą się bronią pancerną. W 1938 r. został szefem sztabu 16 korpusu armijnego generała H. Guderiana. Bezpośrednio przed wybuchem wojny przeszedł na stanowisko szefa sztabu 10 Armii i z nią wziął udział w wojnie przeciwko Polsce. 26 października 1939 r. 10 Armia została przemianowana na 6 Armię Polową. Armią tą Paulus dowodził na froncie wschodnim od 5 stycznia 1942 aż do klęski pod Stalingradem w styczniu 1943. Od maja 1940 zastępca Szefa Sztabu Generalnego. 30 stycznia 1943 został awansowany przez Hitlera do stopnia feldmarszałka (było to posunięcie obliczone na to, że Paulus popełni samobójstwo, ponieważ żaden niemiecki marszałek nie dał się żywcem wziąć do niewoli).
Friedrich Paulus

31 stycznia 1943 Paulus poddał się dowódcy 64 Armii – generałowi Szumiłowowi. W marcu tego roku wraz z innymi wyższymi oficerami Wehrmachtu został umieszczony w łagrze Krasnogorodskij Nr 27. Po zamachu na Hitlera w lipcu 1944 przystąpił do antyfaszystowskiej organizacji – Związku Oficerów Niemieckich. Do Niemiec wrócił z niewoli w 1953 r. Uczestniczył w tworzeniu wojsk Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Zmarł w 1957 r. w Dreźnie.