70 rocznica powstania w Getcie warszawskim

Dokładnie 70 lat temu dnia 19 kwietnia 1943 roku wybuchło zbrojne powstanie w Getcie warszawskim
Zdaniem wielu ówczesnych historyków było to największe powstanie przeciwko najeźdźcy hitlerowskiemu.
Najważniejszymi postaciami w historii getta byli: Marek Edelman, Mordechaj Anielewicz oraz wielu wielu innych. Zapraszam Państwa na oficjalną stronę Getta warszawskiego by poznać głębiej historię powstania oraz historię ludzi którzy zginęli w służbie wolności. W uroczystościach upamiętniających powstanie w Getcie wzięli między innymi prezydent miasta Warszawy -Hanna Gronkiewicz Waltz oraz Prezydent Rzeczypospolitej polskiej Bronisław Komorowski wraz z premierem Donaldem Tuskiem oraz gośćmi z zagranicy. Zorganizowano w Warszawie akcję żonkil- rozdawano papierowe żonkile na znak jedności z powstańcami.

Myślę drodzy internauci,że należy pamiętać o tym strasznym wydarzeniu jakim było niewątpliwie powstanie w Getcie warszawskim

Krótka relacja z upamiętnienia powstania w getcie:

Wiosna 1941/Spring 1941(2008)- recenzja filmu

Clara Planck (56) jest światowej sławy wiolonczelistką mieszkającą na stałe w Kanadzie. Jest rok 1972 i Clara zostaje zaproszona do swojego rodzinnego miasta w Polsce. Ma zagrać koncert inauguracyjny na otwarcie sali koncertowej nazwanej jej imieniem. Przyjeżdża, po trzydziestoletniej nieobecności.

Nigdy dotąd nie zdobyła się na odwagę, żeby odwiedzić rodzinny kraj. Towarzyszy jej córka, dwudziestopięcioletnia Tanya. Podczas tej wizyty Clara na nowo przeżywa wydarzenia z wiosny 1941 kiedy straciła całą rodzinę.

Jak dla mnie wstrząsający film, pokazujący  ogrom tragedii narodu żydowskiego, tragedii której doświadczyli z rąk nazistowskich Niemiec. Są momenty romantyczne, drastyczne, film jest przejmujący do krzty. Pojawiają się akcenty polskie, polskie nazwiska, oraz aktorzy.

Zapraszam Państwa do obejrzenia trailera filmu „Wiosna 1941”

Film jak najbardziej polecam i przepraszam za bardzo długą nieobecność na blogu.

Postaram się Państwu serdecznie udostępnić ten film na blogu w dziale „materiały do pobrania”

Oskar Schinder- Bohater narodu żydowskiego

Oskar Schindler niemiecki przedsiębiorca który dla wielu Żydów do dziś jest bohaterem niemalże narodowym, urodzony w roku 1908 w mieście Svitavy(dzisiejsze Czechy początkowo Austro- Węgry) w bogatej rodzinie kupieckiej. Z racji kryzysu ekonomicznego rodzina Schindlerów poniosła wielkie straty w latach 30.Nadchodzi rok 1928 i Oskar żeni się z Emilią Pelzl. Schindler zostaje przedstawicielem handlowym.Za przystąpienie do Abwehry zostaje aresztowany przez władzę czechosłowackie w roku 1938, po aneksji terenów sudeckich przez III Rzeszę zostaje zwolniony z więzienia, wstępuje do NSDAP i jako jeden z wielu przedsiębiorców szuka zysku na terenach okupowanych, za niewielkie fundusze wykupuje fabrykę naczyń emaliowanych, zmienia jej status na niemiecką fabrykę naczyń emaliowanych w której w późniejszym okresie produkuje amunicje.Pomagało mu przy tym.około 1300 pracowników przymusowych, na początku Schindler chronił pracowników dla zysku,lecz po jakimś czasie postanowił roztoczyć nad nimi opiekę, ponieważ twierdził,że krzywdy jakie im Rzesza wyrządza będą później wykorzystane w sądach i będą podstawą do roszczeń. W roku 1942 zlikwidowano getto krakowskie,dzięki umiejętnościom negocjacyjnym oraz daniu łapówek Schindler przetransportował 900 żydów z obozu w Płaszowie(po likwidacji getta krakowskiego, wszyscy Żydzi mieszkający w getcie krakowskim mieli zostać przetransportowani do Płaszowa. Oskar przetransportował ich do podobozu przy fabryce, w końcowym etapie wojny Schindlerowi udało się przenieść około 1200 pracowników do fabryki Brunitz(dzisiejsze Czechy) gdy zaś transport został skierowany do Auschwitz Birkenau zdołał ich wydostać z obozu zagłady. Brunnitz doczekało wyzwolenia już w maju 1945 roku.

Życie Oskara Schindlera po wojnie
Wojna zbliżała się ku końcowi i Schindler postanowił wyemigrować do Argentyny lecz w 1958 roku wraca do Niemiec gdzie ima się różnych zawodów, lecz wszystko to przebiega bez jakiegokolwiek planu i powodzenia. W tym też okresie udawał się co jakiś czas do Izraela gdzie chętnie spotykał się ze swoimi podopiecznymi których uratował przed śmiercią. Zmarł 9 października 1974 roku na skutek niewydolności wątroby w mieście Hildesheim jednakże zgodnie z wolą został pochowany na górze Syjon w Jerozolimie a do dziś czasu do miejsca jego pochówku odbywają się pielgrzymki ku jego czci. Pielgrzymują ci których ocalił. Pielgrzymki te mają niemal charakter boski.
Do pobrania w dziale” Materiały do pobrania” jest film pod tytułem „Lista Schindlera” Można także przeczytać recenzję filmu oraz obejrzeć trailer „Listy Schindlera”

Recenzja filmu „Opór-Defiance!”

Chciałem Państwu serdecznie polecić film pod tytułem Opór-z angielskiego Defiance. Film ten jest stosunkowo nowy bo z 2008 roku.
Oto jego recenzja:

Rok 1941, sytuacja narodu żydowskiego nie jest różowa, zresztą jak podczas całej II wojny światowej. Europa wschodnia, Żydzi padają ofiarą masowych mordów, trzem braciom udaje się schronić w lesie który znają od lat.Bracia są odważni i wieść o ich odwadze rozchodzi się po okolicznych wsiach i wioskach. Są nadzieją dla osób starszych niedołężnych które postanawiają się przyłączyć do ruchu oporu organizowanego przez braci.

Więcej Państwu nie zdradzę, nie było by wtedy sensu oglądać filmu. Powiem tylko iż akcja w filmie jest od samego początku do końca, bywają momenty w których można się wzruszyć. Film jak najbardziej godny polecenia.

Tymczasem zapraszam Państwa do obejrzenia Trailera filmu „Defiance”

Trailer:

Film można pobrać z internetu bądź pobrać z działu „Materiały do pobrania”

Lista Schindlera- recenzja filmu

Witam dziś o tak późnej godzinie chciałbym przytoczyć recenzję filmu „Lista Schindlera” Zaznaczam jednak iż nie jest to moja recenzja i zostanie na końcu recenzji podane źródło.

Film „Lista Schindlera” w reżyserii Stevena Spilberga (Szczęki, Szeregowiec Ryan), powstał na podstawie książki Thomasa Keneallego jednego z najwybitniejszych prozaików Australii, którego powieść pod tym samym tytułem została uznana za niezwykłe osiągnięcie literackie. Akcja filmu toczy się w czasie wybuchu Drugiej Wojny Światowej, gdy Esesmani dokonywali mordu na Żydach. Na tym okrutnym i przerażającym tle, ukazane jest życie: żydowskiego księgowego(Ben Kingsley), komendanta z SS (Ralph Fiennes) i samego Schindlera (Liam Neeson), który łatwo pozyskuje względy ówczesnej władzy i obejmuje w Krakowie fabrykę narzędzi, w której zatrudnia Żydów jako tanią siłę roboczą. Jednak w pewnym momencie przechodzi metamorfozę i od wojennego zwycięzcy staje się Sprawiedliwym Wśród Narodów, ratując 1100 Żydów. Powstanie filmu poprzedziły długotrwałe przygotowania i negocjacje z wytwórnią filmową Universal Pictures. Wszystko z tego powodu, że nakręcenie filmu pełnometrażowego w czarno-białych barwach, dość drogiego (25 mln dolarów), o tematyce holokaustu, nie rokowało zbyt wielkiego sukcesu kasowego, a jedynie sukces artystyczny. Spilbergowi jednak ukazanie losu prześladowanych Żydów w kolorze, wydało się nieadekwatne do istniejących materiałów filmowych, oraz rodziło obawy, że to barwy, a nie ludzki los mogą absorbować widza. W końcu jednak Spilberg mógł nakręcić swój upragniony i najbardziej osobisty film. W filmie nie zrezygnowano całkowicie z kolorów, zarówno pierwsza scena jak i ostatnia są nakręcone w kolorze. Zastosowana jest także koloryzacja określonych elementów i motywów obrazu, które nadają filmowi szczególnej dramaturgii (płomienie świec, czerwony płaszczyk). W kluczowej scenie, jednej z najbardziej przejmujących, ukazany jest obraz likwidacji getta Żydowskiego, któremu ze wzniesienia przypatruje się Schindler w towarzystwie swej kochanki. W tym całym zamęcie, mężczyzna dostrzega dziewczynkę w czerwonym płaszczyku, która nie rozumiejąc, co się wokół niej dzieje, biegnąc wśród mordowanych, próbuje ukryć się w jednym z domów. Wtedy w Schindlerze coś pękać. Zaczyna dostrzegać zło, którego wcześniej nie widział lub nie chciał widzieć, a które przez cały czas mu towarzyszyło. Widząc ludzki dramat postanawia go zmienić i pomóc tym, którzy tej pomocy potrzebują. Kiedy więc Schindler w scenie ekshumacji wśród ciał pomordowanych zauważa ten sam czerwony płaszczyk, ponosi osobistą porażkę, która jednak motywuje go do wzmożenia sił w celu ratowania „jego” Żydów. Nie mogę nie wspomnieć o zachwycających, a jednocześnie przytłaczających zdjęciach Janusza Kamińskiego i muzyce Johna Williamsa, które w niezwykły sposób uzupełniają dramaturgię rozgrywających się wydarzeń. Ukazane przez Kamińskiego twarze w bliskich i średnich zbliżeniach, w kilka sekund opowiadają całą historię ich życia, muzyka natomiast sprawia, że cierpimy razem z nimi. Obsada aktorska została dobrana znakomicie niemal wszystkie postacie zostały przedstawione tak wyraziście, że na długo pozostaną w pamięci niejednego widza, w mojej na pewno. Mam na myśli Schindlera i jego metamorfozę oraz komendanta SS dla którego zmiana w uczciwego i wrażliwego człowieka była nieosiągalna. O dziwo film okazał się ogromnym sukcesem kasowym, zdobył mnóstwo nagród i wyróżnień z Oskarami włącznie oraz został okrzyknięty Filmem Wszechczasów. Od tego czasu na Spilberga zaczęto patrzeć nieco inaczej. Dotychczasowe genialne dziecko z wybujała fantazją, stało się dojrzałym mężczyzną, potrafiącym z niesłychaną wręcz umiejętnością konstruować błyskotliwe fabuły sprawdzające się niezależnie od tematu. 
Oglądałem wiele razy ten film ale nie sposób do niego nie wrócić.
 Zapraszam do prześledzenia trailera „Listy Schindlera”
Film można obejrzeć on-line bądź pobrać z internetu. Dostępny jest także na blogu w dziale”Materiały do pobrania”
Zapraszam do czytania recenzji i komentowania.

Recenzja filmu In love with Adolf Hitler

In love with Adolf Hitler co w dosłownym tłumaczeniu znaczy Miłość do Adolfa Hitlera to film który koniecznie trzeba obejrzeć. Tym razem jest to swoista biografia Evy Braun- kochanki Adolfa Hitlera, film ilustruje 13 lat spędzonych przez Evę Braun u boku dyktatora III Rzeszy
W filmie dostrzec można fakty z życia Adolfa Hitlera które dotychczas nie ujrzały światła dziennego.

Zapraszam do obejrzenia fragmentu In love with Adolf Hitler

Film można obejrzeć w internecie online bądź go pobrać z internetu bądź z bloga!

Hitler eine kariere czyli droga Hitlera do władzy- recenzja filmu dokumentalnego!

Zgodnie z obietnicą złożoną Państwu wczoraj dziś pojawia się recenzja.Zapraszam do zapoznania się z recenzją.

Film dokumentalny pod tytułem Hitler eine Karierre (tu okładka w wersji angielskiej z przyczyn czysto technicznych) jest bardzo dobrze zrealizowanym dokumentem pokazującym lata młodości dyktatora nazistowskich Niemiec, dokument ten jest swoistą biografią Hitlera. Dobitnie został pokazany jego talent demagogiczny. Hitler uważany jest przez niektórych historyków za pedofila, zaznaczone zostanie to w opisywanym dokumencie. Film pokazuje jak Hitler w gwałtowny a zarazem przemyślany sposób, praktycznie bez przemocy doszedł do władzy w nazistowskich Niemczech. Ukazuje się w tym filmie jako bardzo dobry strateg. Szczerze polecam tą pozycję dla każdego kto chce poznać kulisy dojścia do władzy Adolfa Hitlera.

Zapraszam do prześledzenia fragmentu filmu:

Trailer Hitler eine karierre:

Gdzie można obejrzeć film? Film można obejrzeć online bądź ściągać z serwerów typu Rapidshare. Film będzie dostępny także pod etykietą Materiały do pobrania

Recenzja filmu „Eichmann” – Kłamstwa Eichmana, sztuka wyciągania zeznań.

FIlm „Eichmann” z roku 2007 to z rozmachem zrealizowany obraz przedstawiający pobyt Adolfa Eichmanna, jednego z ważniejszych członków elity III Rzeszy w więzieniu. Adolf Eichmann oczekiwał w więzieniu na proces w którym miano go osądzić o ludobójstwo na 5 milionach Żydów, nie ważne czy były by to dzieci,kobiety,starcy, zdrowi ludzie. Film jest zrealizowany na podstawie oryginalnych rękopisów Eichmanna. Zachęcam do oglądania tej pozycji, jak dla mnie jest to bardzo dobrze zrealizowany dokument pokazujący także samą naturę Adolfa Eichmanna.
Film można pobrać z internetu, obejrzeć go on-line, bądź na DVD.

Zapraszam również do zapoznania się z trailerem filmu „Eichmann”
Trailer:

Recenzja filmu „Obława- dziecięcy dramat Francji ogarniętej wojną!

Film pod tytułem „Obława z gwiazdorską obsadą francuskiego kina to zrealizowany z pełnym rozmachem obraz Francji pod rządami Vichy oraz hitlerowskich Niemiec. Ukazane zostały w nim wszelkie aspekty dramatu ludności francuskiej w tamtych czasach. Najbardziej oczywiście skupiono się na kwestii żydowskiej. Pokazane jest w tym filmie dobitnie jak hitlerowcy potrafili być zorganizowani. Dosłownie w każdym calu ukazany jest sposób łapanek, zresztą tak brutalnych jak i cała polityka okupacyjna wobec narodu żydowskiego.

Trailer z filmu „Obława”

Film można znaleźć w internecie lub kupić na DVD bądź obejrzeć w stacji HBO.

Holocaust i ofiary

Drodzy Państwo za pewne wielu z Was zastanawia się ilu ludzi padło ofiarą holocaustu.Zapraszam do lektury.

W miarę posuwania się armii koalicji antyhitlerowskiej wyzwalane były kolejne obozy koncentracyjne – we wschodniej Europie: Majdanek, Auschwitz-Birkenau, na zachodzie Dachau, Mauthausen, Bergen-Belsen. Po raz pierwszy zaczęto otwarcie ujawniać ogrom zbrodni popełnionych przez Niemców dokumentując i publikując zdjęcia i filmy nakręcone w dniach wyzwolenia. Widać na nich stosy zwłok, sylwetki wycieńczonych więźniów, masowe groby, a także ogromne magazyny wypełnione rzeczami odebranymi ofiarom. Wówczas zdano sobie sprawę, że była to zbrodnia bez precedensu w dotychczasowej historii świata.

Jednym z ważniejszych zadań stało się obliczenie liczby poniesionych ofiar. Instytucjami, które dążyły do określenia skali strat były organy sądowe, przygotowujące dokumentację niezbędną do rozpoczynających się procesów zbrodniarzy wojennych. Inną grupą badającą ten problem były instytucje państwowe i społeczne, badające losy współobywateli i starające się jednocześnie ustalić miejsce pobytu osób przesiedlonych, uwięzionych i wywiezionych przez okupanta.

W tych badaniach ważną rolę odgrywały relacje świadków, niekiedy pojedynczych świadków zagłady mieszkańców danej miejscowości. Następnym etapem badań było wykorzystanie dokumentacji niemieckiej – raporty, protokoły i odnalezione archiwa państwowe III Rzeszy, SS i Wehrmachtu, a z czasem zeznania sądowe, pamiętniki i notatki zbrodniarzy. Niestety, najmniej liczne były dokumenty dotyczące bezpośrednio samej Zagłady.
Obozy śmierci zaczęto likwidować już od 1943 roku – zacierając wszelki ślad po dokonanej zbrodni. Miejsca po nich zostały dokładnie oczyszczone (w Treblince specjalne komando zatrudnione było do zbierania każdego odłamka szkła – w obawie, że obecność butelek, fiolek po lekarstwach, i innych naczyń szklanych na niewielkiej przestrzeni w głębi lasu może nasunąć podejrzenia, że w tym miejscu znajdowała się wielka grupa ludzi), następnie splantowane, zasiane trawą i zalesione. Wszystkie dokumenty – listy transportowe, zestawienia i spisy zostały bezpowrotnie zniszczone. Jednocześnie wymordowano ostatnie komanda więźniarskie, biorące udział w likwidacji obozu, unicestwiajac tym samym ostatnich świadków zbrodni.
W obliczu zbliżającego się frontu hitlerowcy rozpoczęli gorączkową likwidację obozów, niszcząc nie tylko infrastrukturę – baraki, krematoria i komory gazowe, lecz także paląc całą dokumentację obozową. Tak było w największym obozie, będącym symbolem Zagłady – w Auchwitz-Birkenau.

Dzięki kilku osobom udało się ocalić część dokumentów, część została z narażeniem życia przekopiowana i ukryta. Z nich w rękach Polaków została tylko niewielka ich częsć, gdyż kilkadziesiat tomów dokumentacji archiwalnej zostało wywiezionych przez Rosjan i umieszczonych w Muzeum Rewolucji w Leningradzie.

Tak więc, podejmujac się próby określenia ilości zamordowanych można było oprzeć się przede wszystkim na dokumentacji wtórnej, jaką były relacje i zeznania. Są to materiały o tyle niepewne, że w większość z nich operuje pojęciami bardzo ogólnymi, takimi jak: „wiele tysięcy”, „transport za transportem”, „kłębiący się tłum”. W wielu z nich ilość podanych ofiar jest znacznie zawyżona, tak jak w relacjach Rudolfa Hoessa, komendanta obozu w Auschwitz, który podał liczbę 4 milionów ofiar. Liczba ta, nieprawdopodobna z przyczyn demograficznych (po zsumowaniu ofiar Birkenau i pozostałych obozów, śmiertelności w gettach oraz działalności Einsatzkommando otrzymywano większą ilość wymordowanych, niż wynosiła liczba Żydów poddanych represjom), funkcjonowała w polskiej i obcej historiografii przez kilkadziesiąt lat jako nienaruszalny aksjomat.

Dopiero w drugiej połowie lat ’80 pracownik Państwowego Muzeum w Oświęcimiu, Franciszek Piper opublikował pierwsze wyniki swoich badań nad liczebnością ofiar KL Auschwitz. Wnikliwe badania pozwoliły na określenie ilości zamordowanych – na półtora miliona ofiar, z czego blisko 900 000 to Żydzi zamordowani bezpośrednio po przybyciu do obozu.

Jeszcze większym problemem było ustalenie liczby osób zamordowanych w czterech obozach działających w ramach Akcji Reinhard – Chełmna nad Nerem (Kulmhof), Bełżca, Sobiboru i Treblinki. Trudność wynikała z samej zasady ich funkcjonowania.

Grupy więźniów zatrudnionych w tych obozach były nieliczne (liczyły kilkaset do tysiąca osób), śmiertelność wśród nich była bardzo wysoka, a po likwidacji obozów wszystkich więźniów zamordowano jako „nosicieli tajemnicy państwowej”. Skalę problemu obrazuje zestawienie: z Chełmna nad Nerem ocalało 3 więźniów – Podchlebnik, Żurawski i Srebrnik, ten ostatni, ciężko ranny w czasie egzekucji zdołał wydostać się z masowego grobu i ukryć; z Bełżca 2 – Reder i Hirszman. Hirszman przeżył wojnę, został zamordowany w 1946 roku.

Dzięki zbrojnym buntom i zorganizowanym ucieczkom miała szansę uratować się większa grupa więźniów Treblinki oraz Sobiboru. Z pierwszego z nich okupację przeżyło około 70 więźniów, z Bełżca – końca wojny doczekało 53.

Dzięki relacjom złożonym przez garstkę ocalonych można było poznać mechanizm Zagłady zastosowany w obozach śmierci i szacunkowo określić ilość zagazowanych tam osób. Okazało się, że prymitywna metoda zabijania, jaką było duszenie spalinami silnikowymi jak również palenie zwłok na otwartych rusztach, a nie krematoriach, była o wiele skuteczniejsza od metod stosowanych w Birkenau i na Majdanku, gdzie stosowano cyjanowodór i krematoria zamknięte. Franz Suchomel, członek załogi SS w Treblince, po wojnie wyznał, że „Birkenau to była fabryka, natomiast Treblinka to bardzo wydajna linia produkcyjna”. Na podstawie analiz wszelkich dostępnych materiałów, udało się określić zarówno czas funkcjonowania, jak i ilość ofiar w poszczególnych ośrodkach zagłady.

W Chełmnie nad Nerem przez 13 miesięcy istnienia obozu zamordowano 152.000 osób [część badaczy nadal przyjmuje liczbę ok. 250.000 – pc];
W Bełżcu – w czasie 10 miesięcy – około 600.000 osób;
W Sobiborze – w czasie 18 miesięcy – około 250.000 osób;
W Treblince – w czasie 13 miesięcy zginęło około 900.000 osób;
W sumie, cztery obozy śmierci pochłonęły około 1.900.000 osób.
Do tej liczby należy dodać 200.000 żydowskich ofiar obozu na Majdanku i 900.000 zamordowanych w Auschwitz-Birkenau oraz ofiary działalności Oddziałów Specjalnych rozstrzeliwujących Żydów zamieszkałych na Wschodzie – 1.300.000 i 500.000 ofiar warunków panujących w gettach – otrzymamy [minimalną – pc] liczbę 4.800.000 Żydów zamordowanych w czasie II wojny światowej.

Operacja Reinhardt,Aktion Reinhardt

Operacja Reinhardt to kryptonim zagłady Żydów na terenie Generalnego Gubernatorstwa oraz w województwie białostockim.Akcja ta zestala prze prowadzona w ramach EndlosungUtworzono trzy Sonderkomandos Einsatz Reinhardt.SS-mani byli wspierani przez ukraińskich nazistów.Komanda te kierowały procederem zagłady w obozach:Auschwitz,Majdanek i wielu wielu innych.Żydzi w tych obozach zostali wykorzystani do niewolniczej pracy na rzecz III Rzeszy.Metodę zagłady opracowano na podstawie prób eutanazji wykonywanych w austrii na osobach chorych umysłowo i nie zdolnych do jakiej kolwiek pracy.

PROCEDER

Ofiary pędzono do komór gazowych pod pretekstem dezynfekcji i kompieli.Kazano im się rozebrać i oddać mienie.Gazowano gazem spalinowym lub gazem Cyklon B.Pomysłodawcą akcji Reinhardt był Reinhardt Heydrich.W ramach akcji zginęło ponad milion obywateli żydowskich.

Holocaust

Czym był Holocaust

Słowo Holocaust pochodzi z języka łacińskiego i oznacza „całopalenie”Holocaust to tak naprawdę nazwa ofiary, spalonej doszczętnie, którą Żydzie składali na ołtarzu w czasach Starożytności. W czasie II wojny światowej stał się określeniem na masowe mordowanie ludności żydowskiej przez hitlerowskie władze III Rzeszy.

Polityka władz nazistowskich Niemiec wobec narodu żydowskiego.

Szczególnie znienawidzonym narodem przez nazistów byli Żydzi oraz osoby tego pochodzenia.Miała ona na celu odizolowanie ludności żydowskiej od reszty społeczeństwa oraz pozbawienie Żydów jakichkolwiek praw obywatelskich i politycznych.Główną podstawą akcji przeciwko narodowi żydowskiemu były ustawy norymberskie z 1933 roku.Naziści oskarżali Żydów o pasożytnictwo i wyzysk społeczny.Propaganda przeciwko narodowi żydowskiemu stworzyła termin „hańbienia rasy”Kampanię antyżydowską wspierali wysocy funkcjonariusze nazistowscy.Julius Streicher stworzył jakże pseudo naukową teorię w myśl której białko zawarte w nasieniu żydowskim miało infekować organizmy kobiet niemieckich.

Holocaust w Europie.

W Europie holocaust zaczął się od Słowacji.Niemcy wciągnęły ten kraj w proceder holocaustu w 1939 roku.Nacjonaliści słowaccy prężnie stosowali terror wobec 90000 tysięcy żydowskich obywateli na terenie swojego kraju.

Kolejnym państwem wciągniętym w wir holocaustu była Francja od 1940 roku podzielona na dwie strefy.Francuską i niemiecką.Po stronie francuskiej mieszkało około 350000 tysięcy Żydów uciekinierów bez obywatelstwa francuskiego.W październiku 1940 roku rząd Vichy zakazał Żydom wykonywania określonych zawodów.Żydów-cudzoziemców internowano do obozów!Nastąpiła konfiskata majątkowa i zaczęły się pierwsze transporty Żydów francuskich do KL Auschwitz w 1942 roku.Rozdzielano matki i dzieci:dzieci szły pierwsze na zagładę a dopiero po jakimś czasie matki,ojcowie.W Auschwitz zginęło około 11 tysięcy dzieci.

W procederze holocaustu brały udział także i inne państwa podbite przez III Rzeszę(Węgry,Dania itp.)

Linki powiązane:

Centrum badań nad zagładą Żydów